Terapie, zajęcia specjalistyczne, zajęcia dodatkowe

Terapie, zajęcia specjalistyczne, zajęcia dodatkowe

  • Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka (WWRD) – zajęcia organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych dziecka i jego potrzeb. Uczestnikami WWRD są dzieci, którym Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna wydała opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju. Korzystanie z pomocy w ramach WWRD jest dobrowolne i nieodpłatne – organizowane jest na wniosek rodziców. Rodzaj zajęć realizowanych w ramach WWRD jest uzależniony potrzeb dziecka oraz zaleceń
    zawartych w opinii, a ustalany jest przez Zespół, który dokonuje analizy sytuacji rozwojowej każdego dziecka indywidualnie.
  • Terapia psychologiczna – ma charakter spotkań indywidualnych, zajęć w parach bądź małych grupach. Forma zajęć uzależniona jest od uprzednio dokonanej diagnozy możliwości i potrzeb rozwojowych dzieci ze szczególnym uwzględnieniem posiadanych kompetencji społecznych. Zadaniem terapii psychologicznej jest wspieranie rozwoju osobowości, który to proces z uwagi na niepełnosprawność dziecka i wynikające z niej ograniczenia w eksplorowaniu otoczenia i nabywaniu doświadczeń bywa istotnie zablokowany. Zatem duży nacisk kładziemy na wyzwalanie u dzieci autonomii poprzez rozwijanie umiejętności dokonywania samodzielnych wyborów, jak również motywowanie uczniów do podejmowania nowych zadań, wyzwań, sprzyjających rozwijaniu poczucia wiary we własne możliwości, pewności siebie, stanowczości w działaniu, sprawczości i poczucia kontroli nad otoczeniem, a także szeregu cech i umiejętności, które pozwolą na pełny rozwój potencjału dziecka, czerpanie satysfakcji z własnej aktywności i niezależności oraz nawiązywanie pozytywnych relacji interpersonalnych z terapeutami i rówieśnikami.
  • Terapia logopedyczna – prowadzona jest indywidualnie lub zespołowo w zależności od rodzaju i stopnia nasilenia zaburzeń. Na zajęciach logopeda pracuje nad: bogaceniem słownika dziecka, stymulacją świadomości językowej m.in. kształceniem form gramatycznych oraz nad korygowaniem wymowy (zaburzeń artykulacyjnych). Cała terapia składa się z wywołania prawidłowego wzorca artykulacyjnego danej głoski oraz utrwalenia go w mowie spontanicznej. Podczas terapii logopedycznej stosujemy również ćwiczenia usprawniające aparat
    artykulacyjny, ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia słuchu fonemowego.
  • Terapia ręki – to terapia, której celem jest wspomaganie precyzyjnych ruchów rąk, poprawa umiejętności chwytu, wyuczenie zdolności skupiania uwagi oraz patrzenia, wzmacnianie koncentracji, poprawa koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz przekraczanie linii środka ciała. Dzięki zastosowanej terapii poprawia się sprawność ruchowa całej kończyny górnej, sprawność manipulacyjna dłoni, umiejętność chwytu oraz koordynacja pomiędzy dłońmi. Wprowadzenie skutecznej terapii ręki pozwala dziecku na osiągnięcie samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego, rozwija jego zdolności manualne  pozwalające osiągać zamierzone cele, co prowadzi do pełnej realizacji i poczucia sukcesu.
  • Dogoterapia – metoda ta wspomaga proces rehabilitacji i terapii dzieci niepełnosprawnych, jak również oswaja dzieci neurotypowe z psem, pozostawiając go początkowo w bezpiecznej odległości. Z czasem kontakty dziecka z psem ulegają zaciśnieniu, jeśli obie strony nabiorą większego zaufania do siebie. Podczas spotkań z psem wykorzystuje się wiele ćwiczeń i  abaw, które służą wszechstronnemu rozwojowi dziecka. Prowadzący zajęcia wplata w nie również naukę – kolorów, kształtów, różnic, podobieństw, określanie związków przyczynowo-skutkowych, rozpoznawanie części ciała zwierzaka itp. Dziecko dzięki zajęciom z dogoterapii wie jak bezpiecznie zachować się w obecności psa, jakie ruchy wykonywać, uczy się również cierpliwości, systematyczności czy też obowiązkowości.
  • Terapia integracji sensorycznej (SI) – prowadzona po przeprowadzeniu diagnozy procesów przetwarzania sensorycznego. Terapia ta polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i  analizy bodźców dostarczanych z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne (wzrok, słuch, dotyk, smak, węch) oraz płynące z własnego ciała poprzez zmysły wewnętrzne (równowagi i czucia głębokiego). Jest dla dziecka bardzo atrakcyjna, gdyż ma charakter wesołej zabawy ruchowej. Podczas tej zabawy dostarczane są dziecku takie bodźce, których najbardziej  potrzebuje  jego system nerwowy. Terapia ta odbywa się w przyjemnej sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt i pomoce do stymulacji wszystkich systemów zmysłowych. Terapeuta przygotowuje dla każdego dziecka indywidualny program dostosowany do jego potrzeb. W trakcie terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności.
  • Zajęcia rehabilitacyjne – polegają w pierwszej fazie na ocenie sprawności motorycznej dziecka. Celem zajęć jest praca nad nieprawidłowościami pojawiającymi się w rozwoju psychoruchowym. Zajęcia mają na celu rozpoznanie zaburzeń równowagi mięśniowej i koordynacji, kształtowanie prawidłowej postawy ciała, poprawę kontroli oraz wzmocnienie mięśni posturalnych. Zajęcia są dostosowane indywidualnie do dziecka w zależności od jego umiejętności, możliwości oraz etapu rozwoju motorycznego na jakim się znajduje. Zajęcia są przeprowadzone w formie zabawy,  zachęcając dziecko do wykonywania określonych ruchów (czynności) wpływamy pozytywnie na jego rozwój.
  • Zajęcia rewalidacji indywidualnej / terapia indywidualna – zajęcia dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych (posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego). Są to zajęcia mające na celu umożliwienie pełnego uczestnictwa w życiu. Stawiamy na mocne strony dziecka i szukamy tego co w nim jest najlepsze. Podczas zajęć maksymalnie usprawniamy i rozwijamy funkcje psychiczne oraz fizyczne, które są najmniej uszkodzone oraz najsilniejsze. Jednocześnie również staramy się korygować funkcje zaburzone. Staramy się także kompensować, zastępować te funkcje, które są słabe – mocniejszymi. Stymulujemy równocześnie całościowo rozwój dzieci objętych tego rodzaju zajęciami. Zajęcia rewalidacyjne prowadzą nauczyciele posiadający odpowiednie przygotowanie do prowadzenia poszczególnych rodzajów zajęć.
  • Bajkoterapia – to część biblioterapii. Jest to metoda wykorzystywana do pracy z dziećmi, która ma na celu lepsze zrozumienie dziecka i jego problemu oraz dostarczanie mu wiedzy oraz pozytywnych wzorców zachowania. Dzięki bajkoterapii dziecko poznaje różne sposoby myślenia oraz działania, dzięki czemu potrafi samodzielnie stawić czoła problemom. Odpowiednio dobrane bajki pomagają dziecku w rozwijaniu inteligencji oraz porządkowaniu uczuć, a także w przezwyciężeniu lęków związanych z różnymi sytuacjami, na które napotyka dziecko w jego życiu codziennym.
  • Muzykoterapia –to wykorzystanie muzyki i jej elementów do pracy z dziećmi. Muzyka uspokaja, rozwija zainteresowania, pozwala odkryć nowe umiejętności oraz usprawniać różne problemy rozwojowe u dzieci oraz pozwala na wzrastanie wrażliwości nie tylko muzycznej ale również emocjonalnej, plastycznej i społecznej. Dziecko w wieku przedszkolnym posiada naturalną wrażliwość na muzykę, która może rozwijać się dodatkowo poprzez zajęcia edukacyjno-wychowawcze. Poprzez muzykę dziecko kształci swoje zdolności i zainteresowania, uczy się prostych operacji myślowych; porównywania, analizy, abstrahowania, co w rezultacie daje trwały efekt poznawczy i rozwojowy. Wdrażanie elementów muzykoterapii w przedszkolu wskazane jest w pracy z dziećmi nadpobudliwymi, zalęknionymi, mającymi trudności z nauką pisania i czytania, a także z niską koordynacją ruchową.
  • Język migowy – dzieci w wieku przedszkolnym mają doskonałą pamięć, potrafią zapamiętać dużo więcej niż dorośli, bez szczególnie wielkiego wysiłku intelektualnego. Prostym językiem, można stwierdzić, że jest im po prostu łatwiej uczyć się, zwłaszcza, jeżeli wiedza przekazywana ma formę zabawy, a prowadzący potrafi zainteresować swoimi zajęciami. Uczenie języka migowego dzieci w wieku przedszkolnym, poza wskazaniem na potrzebę integracji, doskonale wpływa na rozwój dziecka i w sposób szczególny pobudza myślenie i wyobraźnię, a także w sposób widoczny usprawnia motorycznie.
  • Hipoterapia – to jedna z metod rehabilitacji osób niepełnosprawnych, a swoją specyfikację zawdzięcza koniowi biorącemu udział w terapii. Dla wielu dzieci nawiązanie uczuciowej więzi z koniem wspomaga rozwój samodzielności i wzmacnia poczucie własnej wartości. Hipoterapia jest wyjątkową i niepowtarzalną metodą usprawniania dzięki obecności konia – współterapeuty. Koń i jego ruch dają zupełnie nowe i niespotykane w innych metodach terapeutycznych możliwości m.in. normalizację napięcia mięśniowego (wywołane łagodnym rytmicznym kołysaniem podczas chodu konia oraz ciepłem jego ciała), doskonalenie równowagi i koordynacji wzrokowo- ruchowej, stymulację i normalizację czucia  powierzchniowego, a także zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych.
  • Zajęcia ruchowe – zabawy i ćwiczenia ruchowe w przedszkolu spełniają ważną rolę, ponieważ pozwalają na zachowanie prawidłowej postawy oraz wzmacniają odporność fizyczną dzieci. Poprzez zabawy i ćwiczenia ruchowe, dzieci pokonują trudności dzięki czemu wzmacniają wiarę we własne możliwości. Zajęcie te zaspokajają naturalną potrzebę ruchu dziecka, usprawniają małą i dużą motorykę, a także rozwijają aktywność w zabawie i umiejętność współpracy z rówieśnikami. Dodatkowo dzięki aktywności fizycznej wprawiają dziecko w radosny nastrój i dobre samopoczucie.
  • Zajęcia judo – to nie tylko doskonała zabawa, ale również wprowadzenie najmłodszych w świat bezpieczeństwa, dyscypliny i pozytywnej rywalizacji. Są to zajęcia usprawniające opierające się na japońskiej sztuce walki judo. Różnorodność technik judo pozwala na dopasowanie zajęć do indywidualnych predyspozycji każdego dziecka. Judo przyczynia się do harmonijnego rozwoju, przekonuje, że nie siła i ciężar ciała, a zręczność są czynnikami decydującymi w działaniu. Jest dla dzieci właściwym systemem wychowania fizycznego, sportem, który przygotowuje do życia. Pozwala młodym nie tylko odkryć i rozwijać własne możliwości, ale także osiągnąć skuteczność w działaniu, rozwija szybkość, zwinność, wytrzymałość i siłę, a także spostrzegawczość, opanowanie, odwagę, odporność, koncentrację i wytrwałość. Jego wpływ wychowawczy jest niezaprzeczalny.
  • Logorytmika – zabawy logorytmiczne są niezbędnym elementem pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Celem tych zabaw jest m.in. wyrabianie u dzieci prawidłowego wykonywania ruchów lokomocyjnych, wykształcenie prawidłowego wykonywania podskoków naprzemiennych, wyrabianie pamięci ruchowej, orientacji przestrzennej i koordynacji statycznej, ćwiczenie rozluźnienia i napięcia mięśni, wyrabianie wyczucia położenia ciała względem przestrzeni oraz usprawnianie narządów mowy.
  • Zajęcia ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne– zajęcia te poprzez odpowiedni dobór ćwiczeń mają na celu kształtowanie świadomości własnego ciała w przestrzeni oraz umiejętności dzielenia przestrzeni i nawiązywania kontaktu z innymi, wspomaganie rozwoju dziecka poprzez ruch, kontakt emocjonalny i wzrokowy, kształtowanie poczucia bezpieczeństwa i pewności siebie, rozwijanie zaufania do partnera.
  • Stymulowanie procesów uwagi u dzieci – zależy nam aby uwaga dzieci skupiała się na taki czas, aby mogły się czegoś nauczyć. Dzieci chcą wypełniać luki i jeśli im czegoś brakuje. W tym pomaga wykorzystanie obrazu, gdyż obraz zostaje na dłużej niż słowo mówione. W tym celu prowadzone są zajęcia według koncepcji Giny Davis, która twierdzi, że możemy wyróżnić sześć etapów uwagi i skupiania się. Dzieci nie da się na uczyć czegoś jeśli ich umysł nie jest na odpowiednim etapie. Trzeba się skupić na tym co dziecko potrafi zrobić. Dzieci nie słuchają czegoś co dla nich nie ma dla nich sensu i nie są tym zainteresowane. Stymulacja ta przy wykorzystaniu prostych elementów takich jak woda, brokat, kawałki papieru, farby powoduje niezwykłe doświadczenia wizualne, gwarantujące pozytywne doświadczenia.
  • Trening Umiejętności Społecznych – to okazja do kształtowania umiejętności komunikacyjnych, współpracy w grupie, rozwiązywania konfliktów, radzenia sobie z emocjami oraz modyfikowania zachowań na bardziej aprobowane społecznie. Są to zajęcia grupowe skierowane do dzieci; które mają trudności w relacjach społecznych zarówno z rówieśnikami, jak i dorosłymi. Ważnymi elementami tych zajęć jest integracja grupy i oswojenie się z nowymi osobami oraz koniecznością wchodzenia we wzajemne interakcje oraz ćwiczenia umożliwiające nabycie nowych umiejętności, utrwalenie ich i doświadczenie nowej jakości przeżyć związanych z nabywaniem nowych kompetencji.
  • Zajęcia taneczne – wpływają pozytywnie na koordynację ruchową i sprawność fizyczną, a zdobyte w przedszkolu umiejętności przydadzą się w każdej technice tanecznej. Wszystkie umiejętności dzieci przyswajają sobie poprzez zabawy i ćwiczenia przy muzyce, rozwijając także swój słuch i wrażliwość muzyczną.
  • Warsztaty plastyczne – dzieci poprzez zabawę zapoznają się z podstawowymi środkami plastycznego wyrazu: kolorem, formą, fakturą, kompozycją. W swobodzie twórczego działania dzieci mają możliwość odkrycia, że udana praca plastyczna to taka, przy której powstawaniu wszyscy czerpią satysfakcję ze wspólnej zabawy.